Człowiek w dialogu z Bogiem
Ks. Blachnicki uczy modlitwy jako dialogu z Bogiem. Człowiek poprzez modlitwy oddaje się w miłości Bogu.
Absolutnym i koniecznym Ty dla człowieka jest Bóg i tylko wejściem w relację do Niego może urzeczywistniać się jako osoba i znaleźć pełne szczęście. Bóg posiada siebie w dawaniu siebie. Podobnie człowiek jest wezwany do dialogu z Bogiem i z ludźmi. Wchodzi w niego przez modlitwy. Treścią tego dialogu jest pragnienie oddania siebie.
Jednak to oddanie się jako osoby może być przyjęte tylko w akcie wzajemnego dawania siebie. Relacja ta musi być równocześnie określana jako relacja oblubieńcza. I takiej postawy uczy i domaga się Bóg od każdego wierzącego człowieka. To On daje siebie człowiekowi w Jezusie Chrystusie, który musi wejść w życie człowieka jako Oblubieniec. Jako Ten, który przychodzi, aby dać siebie, który chce być przyjęty. Dokonać się to może tylko w postawie wzajemnej miłości, wzajemnego oddania i dawania siebie.
Drugi rys charakterystyczny swojej chrystologii czerpie ksiądz Blachnicki z Pisma Świętego. W Starym Testamencie Bóg posługiwał się swoim słowem, wypowiedzianym przez wysłanników i proroków, próbując wielokrotnie nawiązać dialog z człowiekiem. W końcu wysłał na świat swojego Syna, aby podjął i zrealizował ostateczny dialog zbawczy z człowiekiem.
Objawienie Chrystusa w Ewangeliach ukazuje Go jako tego, który przyszedł i został posłany przez Ojca, by wypełnić misję Mu zleconą. Jest to obraz Chrystusa Sługi, który w duchu modlitwy przyszedł po to, by wykonać plan Ojca. Ksiądz Franciszek Blachnicki ideę Chrystusa Sługi czerpie ze swojej duchowości oraz z nauki Soboru Watykańskiego II.
Tagi: blachnicki modlitwy wiara jezus dialog religia oaza
Artykuły o podobnej tematyce: Brak artykułów o zbliżonej tematyce.
Aktywność robotów sieciowych: Google: 10, MSN: 2, Yahoo: 7